कुछ तो बात थी…
26 May 2012 1 Comment
बे नजीर उस बन्दिश में कुछ तो बात थी…
बे दाग उस फलक में कुछ तो बात थी…
बद्र की रातके वो नजारे में कुछ तो बात थी…
आसमानी आराइश में कुछ तो बात थी…
बादियो के रूख में कुछ तो बात थी…
नसीम की नर्म नियत में कुछ तो बात थी…
‘अल्लाह’ नाम के उस तराने में कुछ तो बात थी…
इबादत की उस नब्ज़ में कुछ तो बात थी…
तसव्वुर से भी उपर उस तासीर में कुछ तो बात थी…
तसव्वुर से भी उपर उस तासीर में कुछ तो बात थी…
- जगत अवशिया
(Dt: 10-Mar-2012 Place:United Arab Emirate)
*** बे नज़ीर= अनुपम, अनूठा, जिसके कोई बराबर का न हो ||बन्दिश= रचना, शैली की सुन्दरता || बे दाग= स्वच्छ||बद्र= पूर्ण चन्द्रमा||आराईश= सजावट, सुन्दरता||बादिया= मस्र्स्थल||नसीम= मन्द समीर, पछुवा हवा, पश्चिमी वायु||तसव्वुर= कल्पना,दिवास्वप्न,विचार||तासीर= प्रभाव, छाप
सत्यमेव जयते !!
20 Apr 2012 Leave a Comment
तेरा रंग ऐसा चढ़ गया कोई और रंग ना चढ़ सके
तेरा नाम सीने पे लिखा हर कोई आके पढ़ सके
है जूनून है जूनून है तेरे इश्क का ये जूनून है
रग रग में इश्क तेरा दौड़ता यह बावरा सा खून है
तूने ही सिखाया सच्चाइयों का मतलब तेरे पास आके जाना
मैंने ज़िन्दगी का मकसद
सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते सच्चा है प्यार तेरा, सत्यमेव जयते सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते
तेरे नूर के दस्तूर में ना हों सलवटें ना शिकन रहे
मेरी कोशिशें तो हैं बस यही रहें खुशबुएँ गुलशन रहे तेरी ज़ुल्फ़ सुलझाने चला
तेरे और पास आने लगा जहाँ कोई सुर ना हो बेसुरा वो गीत मै गाने चला
है जूनून है,जूनून है तेरे इश्क का ये जूनून है रग रग में इश्क तेरा दौड़ता
यह बावरा सा खून है तूने ही सिखाया सच्चाइयों का मतलब
तेरे पास आके जाना मैंने ज़िन्दगी का मकसद
सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते सच्चा है प्यार तेरा, सत्यमेव जयते सत्यमेव, सत्यमेव,सत्यमेव जयते
तेरा रंग ऐसा चढ़ गया था नशा जो और भी बढ़ गया तेरी बारिशों का करम है ये मै निखर गया,
मै संवर गया जैसा भी हूँ, अपना मुझे मुझे ये नहीं है बोलना
काबिल तेरे मै बन सकूं मुझे द्वार ऐसा खोलना सांसों कि इस रफ़्तार को धड़कन के इस त्यौहार को
हर जीत को, हर हार को खुद अपने इस संसार को बदलूँगा मै तेरे लिये
है जूनून है, जूनून है तेरे इश्क का ये जूनून है रग रग में इश्क तेरा दौड़ता ये बावरा सा खून है
सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते सच्चा है प्यार तेरा सत्यमेव जयते सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते
मुझे खुद को भी है टटोलना कहीं है कमी तो बोलना कहीं दाग है तो छुपायें
क्यूँ हम सच से नज़रें हटायें क्यूँ खुद को बदलना है अगर बदलूँगा मै तेरे लिये
शोलों पे चलना है अगर चल दूंगा मै तेरे लिये मेरे खून कि हर बूँद में संकल्प हो तेरे प्यार का
काटो मुझे तो तू बहे हो सुर्ख रंग हर धार का
है जूनून है, जूनून है तेरे इश्क का ये जूनून है रग रग में इश्क तेरा दौड़ता ये बावरा सा खून है
सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते सच्चा है प्यार तेरा, सत्यमेव जयते सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते
सच्चा है प्यार तेरा सत्यमेव जयते सत्यमेव, सत्यमेव, सत्यमेव जयते
સાવ અમસ્તું નાહક નાહક…
16 Mar 2012 Leave a Comment
સાવ અમસ્તું નાહક નાહક નિષ્ફળ નિષ્ફળ રમીએ,
ચાલ મજાની આંબાવાડી! આવળબાવળ રમીએ.
બાળસહજ હોડી જેવું કંઈ કાગળ કાગળ રમીએ,
પાછળ વહેતું આવે જીવન, આગળ આગળ રમીએ.
માંદા મનને દઈએ મોટું માદળિયું પહેરાવી,
બાધાને પણ બાધ ન આવે, શ્રીફળ શ્રીફળ રમીએ.
તરસ ભલેને જાય તણાતી શ્રાવણની હેલીમાં,
છળના રણમાં છાનાંમાનાં મૃગજળ મૃગજળ રમીએ.
હોય હકીકત હતભાગી તો સંઘરીએ સ્વપ્નાંઓ,
પ્રારબ્ધી પથ્થરની સાથે પોકળ પોકળ રમીએ.
ફરફર ઊડતું રાખી પવને પાન સરીખું પહેરણ,
મર્મર સરખા પારાવારે ખળખળ ખળખળ રમીએ.
હું ય ‘ગની’, નીકળ્યો છું લઈને આખોમાખો સૂરજ,
અડધીપડધી રાત મળે તો ઝાકળ ઝાકળ રમીએ.
-ગની દહીંવાલા
(source: http://tahuko.com/?p=1157)इश्वर अल्लाह तेरे जहांमें
25 Feb 2012 Leave a Comment
इश्वर अल्लाह तेरे जहांमें
नफरत क्युं है, जंग है क्युं ?
तेरा दिल तो इतना बडा है,
इन्सानका दिल तंग है क्युं ?
कदम कदम पर सरहद कयुं है,
सारी झमीं जब तेरी है, सूरज के फेरे करती है,
फिर क्युं इतनी अंधेरी है ?
इस दुनिया के दामन पर
इन्सान के लहूका रंग है क्युं ?
इश्वर अल्लाह तेरे जहांमें…..
गूंज रही है कितनी चीखें,
प्यारकी बातें कौन सुने,
टूट रहें है, कितने सपने, इनके टुकडे कौन चुने ?
दिलके दरवाझों पर ताले, तालों पर ये झंग है कयुं ?
इश्वर अल्लाह तेरे जहांमें…..
- जावेद अख्तर
આ એ દિવસોની વાત છે…
22 Jan 2012 2 Comments
આ એ દિવસોની વાત છે જયારે શર્ટ ઉપર રહેલા કોલરને જાણ પણ નહોતી કે ઊંચા કઈ રીતે રહેવાય. આ એ દિવસોની વાત છે જયારે ખિસ્સામાં એક-બે રૂપિયાના સિક્કા અને ચણીબોર રહેતા. આ નિશાળ ના દિવસો ની વાત છે. આ એ દિવસો ની વાત છે જયારે શાળા ની બહાર મળતા તીખા બટેટા-ભૂંગળા અને પેપ્સી કોલા આપણા STAPLE DIET હતાં.
આપણી પાસે પેન્સિલ હોય તો પણ, વર્ગખંડ માં ગમતી છોકરી પાસે થી , જે પેન્સિલ તે છોકરી વાપરે છે, એ જ પેન્સિલ માંગવાની ! અને પેલી ગમતી છોકરી એ પેન્સિલ આપી દે , તો મિત્રો માં વટ પડી જતો, એ દિવસો ની વાત. ટૂંક માં કહું, તો સ્વર્ગ ની વાત. નિશાળ ની વાત.
કોઈ પણ કામ શરુ કરતા પહેલાં, આપણને ગાતા આવડે કે ન આવડે, આપણે હંમેશા કશુંક ગાઈ લેતાં. usually, આપણે એને પ્રાર્થના કહેતા. પ્રાર્થના કેહવાની ન હોય, એ તો ગાવાની હોય. પ્રાર્થના ગાવાની શરૂઆત, કોઈ મંદિર માં નહી, નિશાળ માં થઇ. નિશાળે પ્રાર્થના શીખવી છે એટલે જ નિશાળે ઈશ્વર સુધી જવાનો સૌથી ટૂંકો રસ્તો બતાવ્યો છે. તો પછી, નિશાળ તો મંદિર જ કેહવાય ને !
નિશાળની ટેકરીઓ ચઢતા, ત્યારે નિશાળે indirectly કહી દીધેલું કે નિશાળની બહાર નીકળીને ઘણા બધાં કપરા ચઢાણો તમારી રાહ જુએ છે, પણ ત્યારે નિશાળ એવું તો કશું બોલી જ નહી…..કે એ કપરા ચઢાણોમાં નિશાળ આપણી સાથે નહી હોય.
ચાલુ વર્ગખંડે, બાજુ માં બેઠેલા એક મિત્રની comment ઉપર, આપણી સાથે ખડ ખડાટ હસી પડતી નિશાળ ને યાદ કરી ને……..ભવિષ્ય માં આપણને રડવું પણ આવશે, એવું તો નિશાળે કહેલું નહી.
નિશાળ માં ઘરેણાં પહેરી ને જવાની મનાઈ હતી…..પણ નિશાળ પોતે જ , રોજ આપણ ને અઢળક સોનાની વસ્તુઓ આપતી. મારા સોનેરી દિવસો, નિશાળના વર્ગખંડના પ્રથમ બાંકડાની નીચે ( જ્યાં ચોપડીઓ રાખતા ત્યાં ) મેં સાચવીને રાખેલા. નિશાળમાં થી નીકળતી વખતે, એ સોનેરી દિવસોને દફતરમાં મુકવાનું પણ નિશાળે મને યાદ કરાવ્યું નહી.
નિશાળ ને એમ કે એ દિવસો ને યાદ કરી ને હું રડીશ. મારા એ દિવસો, નિશાળે પોતાની પાસે જ રાખી લીધા કારણ કે કોઈ પણ વાત ઉપર હું રડું એ મારી નિશાળ ને આજે પણ મંજુર નથી. આ નિશાળ એનું માતૃત્વ ક્યારેય છોડશે નહી. કન્યા વિદાય ની જેમ, નિશાળે જયારે મને વિદ્યાર્થી વિદાય આપેલી, ત્યારે એ દિવસે મારા કરતા વધારે મારી નિશાળ રડેલી. મે નિશાળને ખુબ વિનંતી કરી છતાં પણ , મને દહેજ માં ફક્ત શિક્ષણ જ આપ્યું, શિક્ષકો નહી. મારે તો શિક્ષકો પણ સાથે લઇ જવા’તા.
નિશાળે એટલાં બધાં સુંવાળા મિત્રો આપ્યા કે ખરબચડા લોકો કોને કેહવાય ? એની ખબર પણ પડવા ન દીધી.
નિશાળ ના દરવાજાની બહાર, લોકો છરી-કાંટા અને તલવારો લઇ ને ઉભા હશે, એવી કોઈ જ WARNING નિશાળે આપેલી નહી. જો નિશાળ સારી હોય, તો સમાજ કઈ રીતે ખરાબ હોઈ શકે ? હશે, સમાજ ના સંજોગો ખરાબ હશે, બાકી INTENTIONALLY, કોઈ માણસ ક્યાં ખરાબ હોય છે? આવી વાત નિશાળે જ શીખવેલી.
દફતર માં ભલે ચોપડાઓ નું વજન હતું, પણ જવાબદારીઓ નું નહોતું એટલે દફતર હળવું લાગતું.
ત્યારે શિક્ષકો એ પણ અમને એવું તો કીધું જ નહી, કે અમે સમાજ ઘડીએ છીએ. નક્કી, શિક્ષકો MODEST હોવા જોઈએ, બાકી જે લોકો દેશ ઘડતા હોય, એમને સમાજ ની ખબર ન હોય, એવું તો ન બને.
આપણી નિશાળને ખબર તો હશે ને કે હવે આપણે પણ ડોક્ટર, એન્જીનીયર કે બહુ મોટા માણસ બની ગયા છીએ. નિશાળ આપણા ઉપર ગૌરવ લેતી હશે ને ! તો આપણે કેમ નિશાળ ઉપર ગૌરવ નથી લેતાં? કદાચ નિશાળે જ આપણ ને લેવા નું નહી, હંમેશા આપવાનું શીખવાડ્યું છે.
દફતર ના આગળ ના ખાના માં, નિશાળે જે થોડી ઘણી સંવેદનાઓ આપી હતી એ હજુ સુધી સાચવી ને રાખી છે, બાકી આજ ના જમાના માં માણસાઈ કેટલી બધી મોંઘી થઇ ગઈ છે ? અને તાત્કાલિક મળે છે પણ ક્યાં? બુકિંગ કરાવવું પડે છે.
ફરી પાછા એ દિવસો ની સાક્ષીએ, મારી નિશાળે જે શીખવેલું, એને જ જીવવાનો પ્રયત્ન કરું છું કે બધાં લોકો સારા છે. કોઈ ખરાબ છે જ નહી. દરેક જણ માં ઈશ્વર છે, એની જાણ ભલે દરેક જણ ને હોય. જેને ગંદકી કરવી છે એને કરવા દો ને. એમના માં રહેલો ઈશ્વર એમને માફ કરે કારણ કે તેઓ જાણતા નથી કે તેઓ શું કરે છે ?
મારો ઈશ્વર આજે પણ શાળા નો ગણવેશ પહેરી ને, પ્રથમ બાંકડે બેસે છે. મારા ઈશ્વર ને આજે પણ શિક્ષણ પ્રથા માં વિશ્વાસ છે. મારા ઈશ્વર ને આજે પણ શ્રદ્ધા છે કે સમાજ સારો બનશે. કારણ કે, આવું બધું જો હું કે મારો ઈશ્વર કે મારી નિશાળ નહી વિચારે….. તો વિચારશે કોણ ? AT THE END OF THE DAY, મારા થી જ તો સમાજ બને છે.
-ડો.નિમિત ઓઝા ( મારા માં રહેલી શ્રી દક્ષિણામૂર્તિ માં થી )
સ્વર: જગત અવાશિયા
આ શહેર…!!
11 Jan 2012 Leave a Comment
To view this photo slideshow you need to have Flash Player 9 or newer installed and JavaScript enabled. This flash photo slideshow gallery was created with PhotoSnack in a couple of minutes.
To view this photo slideshow you need to have Flash Player 9 or newer installed and JavaScript enabled. This flash આ શહેર તમારા મનસૂબા ઉથલાવી દે કહેવાય નહિ
આ ચહેરા પર બીજો ચહેરો ચિપકાવી દે કહેવાય નહિ
આ સંકેતો આ અફવાઓ આ સંદર્ભો આ ઘટનાઓ
આખેઆખો નકશો ક્યારે બદલાવી દે કહેવાય નહિ
ઘરને ઘર કહીએ તો આ ઘર એક લૂનો ચોરસ દરિયો છે
ભરતી છે દરિયો શું શું ડુબાવી દે કહેવાય નહિ
સપનાંના છટકરસ્તે અહીંથી ભાગી નીકળે છે આંખો પણ
પાંપણનું ખૂલી પડવું પાછું સપડાવી દે કહેવાય નહિ
દ્રશ્યો-દ્રશ્યો જંગલ-જંગલ ચશ્માં-ચશ્માં ધુમ્મસ-ધુમ્મસ
રસ્તા-રસ્તા પગલું-પગલું ભટકાવી દે કહેવાય નહિ
ટાવર ધબકે રસ્તા ધબકે અરધો પરધો માણસ ધબકે
કોનો ધબકારો કોણ અહીં અટકાવી દે કહેવાય નહિ
રચનાઃ રમેશ પારેખ
સ્વરઃ સોલી કાપડિયા
http://www.mavjibhai.com/MadhurGeeto/Aa_Shaher_Tamara_Mansooba.mp3
दो हज़ार बारह…
06 Jan 2012 Leave a Comment
नफ़रत और पराएपन की खाइयां भर दे
(उम्मीद है तू बारहबाट नहीं करेगा सन दो हज़ार बारह)
दो हज़ार बारह,
कर सके तो इतना कर दे,
ये जो खाइयां-सी खुद गई हैं न दिलों में
नफ़रत और पराएपन की, इन्हें भर दे।
और दे सके तो
शासकों में इसके लिए फ़िकर दे,
और फ़िकर भी जमकर दे।
भ्रष्टाचारियों को डर दे,
और डर भी भयंकर दे।
संप्रदायवादियों को टक्कर दे,
और टक्कर भी खुलकर दे।
बेघरबारों को घर दे,
और घरों में जगर-मगर दे।
ज़रूरतमंदों को ज़र दे,
और ज़र भी ज़रूरत-भर दे।
कलाकारों को पर दे,
और पर भी सुंदर दे।
उनमें चेतना ऐसी प्रखर दे,
कि खिडक़ियां खुल जाएं हट जाएं परदे।
प्रश्नों को उत्तर दे, उत्तरों को क़दर दे।
हां, नेताओं को और भी मोटे उदर दे,
उदर ढकने को और भी महीन खद्दर दे।
विचार को बढ़ा, ग़ुस्सा कम कर दे,
मीडिआ को टीआरपी दे
पर सच्ची ख़बर दे।
अभिनय को देवानंद का हुनर दे,
चित्रकारी को हुसैन के कलर दे,
संगीत को भीमसेन जोशी, हज़ारिका,
और जगजीत का स्वर दे,
भारतभूषण और अदम गौंडवी की स्मृतियां अमर दे।
ख़ैर, ये सब दे, दे, न दे
तू तो बस इतना कर दे,
ये जो खाइयां-सी खुद गई हैं न दिलों में
नफ़रत और पराएपन की, इन्हें भर दे।
-अशोक चक्रधर
એક સુખની લકીર શોધું છું
24 Dec 2011 Leave a Comment
એક સુખની લકીર શોધું છું.
ના વધારે, લગીર શોધું છું.
દાનમાં સ્વર્ણ પણ ન સ્વીકારે,
ધનિક એવો ફકીર શોધું છું.
મૌનમાં આરપાર થઇ જાયે,
શબ્દનું સરસ તીર શોધું છું.
હુંય રણમાં જઇ રહ્યો ઊભો,
ઝાંઝવાનું ખમીર શોધું છું.
હોય તારી સુગંધ જેનામાં,
એ તરબતર સમીર શોધું છું.
આગને પણ કરી શકે વશમાં,
હર ગલીમાં કબીર શોધું છું!
– ભાગ્યેશ જહા.
રાખનાં રમકડાં
16 Dec 2011 Leave a Comment
રાખનાં રમકડાં મારા રામે રમતાં રાખ્યાં રે
મૃત્યુલોકની માટીમાંથી માનવ કહીને ભાખ્યાં રે
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …
બોલે ડોલે રોજ રમકડાં, નિત નિત રમત્યું માંડે
આ મારું આ તારું કહીને એકબીજાને ભાંડે રે,
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …
એઇ કાચી માટીને કાયામાંથી માયા કેરા રંગ લગાયા
એજી ઢીંગલા ઢીંગલીએ ઘર માંડ્યાં ત્યાં તો વિંઝણલા વિંઝાયા રે
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …
તંત અનંતનો તંત ન તૂટ્યો ને રમત અધૂરી રહી,
તનડા ને મનડાની વાતો આવી એવી ગઇ,
રાખનાં રમકડાં, રમકડાં …
शायद खोज खत्म हुई ||
03 Dec 2011 Leave a Comment
मस्जिद में ना खुदा पाया ,
मंदिर में ना इश्वर दिखा ,
गिरजाघर भी सूना पाया ,
फिर कुरान का पाठ किया ,
और झमझम का आस्वाद लिया |
गीता गान पूरा कर ,
गंगाजल का पान किया |
बाइबल के भी पन्ने टंटोले,
सोचा जिसस मिल जायेगा |
थोडा सा सहम गया ,
हक्का-बक्का सा रह गया |
“ दुनिया बड़ी समजदार है -
उपरवाले के नाम पर ऐसे ही तो
उहापोह नही मचाती होगी ? “
यह सोच और एक बार खोज लगाई |
फिर भी आलय खाली पाया |
बाहर जाते ,
एक ’मासूम ‘ को ,
बेबस और लाचार पाया |
शायद खोज खत्म हुई |
शायद खोज खत्म हुई ||
- जगत अवाशिया
આપના પ્રતિભાવો